AYRIKOTU

Bir sevdadır toprakla ayrıkotu nun macerası.burada ne toprak toprak ne de ayrıkotu başka bir şeydir sevdadan .Sade ve düz bir öyküyü anlatır sadece,gören göze nasıl olmalı sevda diye.
Bir bulut özlemi benimkisi,

Yağabilecek kadar kurak toprak özlemi

Her damlasını özenerek aldığım suyun

Gittiği yerde yeşertebilmesi için yaşamı

Beklemek mi değil yağmak mı değil

Yaşamak isityorum....

Yetişin demek toprakta kırık dalların yeşerdiğini görebilmek için yeterli mi.İlgi ile sevgi ile hava gibi su gibi sarılma ile şımartılmak gerekmiyor mu?Sabahların çığlık çığlığa karşılandığı kızıldan maviye dönüşünde ,serçelerin binlercesini gök yüzüne savurmak değilmidir, mutluluk kanat seslerinde.toprağa düşen ilk damla değilmidir vuslat,toprak bakmaz acı olmadıktan sonra o suyun nereden geldiğine,koynuna sakladığı tohumdur önemli olan...

Sessiz bir göz vardır ,ancak ne yaparsanız yapın bir daha ayrılmamak için zehirlenipte yok olmayı göze almış ve yok etmeyi de o zehirle.O sinsice açıkça bir çok şeyle girer canınıza ve sevdasını durmadan sararken bedeninize bilirsiniz içinizde olanı.Her yanınız esaret her yanınız özgürlük düş gibi,ölüm gibi,yaşam gibi..Sökmeye çalışsanızda atamazsınız onun sevdasını içinizden canınızdan toprağınızdan,geçmiş geçilir gidilir de o sevdanız ayrıkotu dur içinizde,arsız usanmayan,uslanmayan ve en ufak bir zerreden kendini yeniden var eden,işte bu sevda...

Arıyor muyum bilmiyorum,biliyormuyum bilmiyorum...

Bildiğim tek şey sevda ayrıkotu gibi olmalı toprağımda sökemeyeceğim kadar sarmalı ,atamayacağım kadar bende olmlalı.Ölüm gelene kadar birlikte canımın her yanını sarmalı.

AYRIKOTU M OLURMUSUN... SEVDANIN ÇİÇEĞİ,KİMSEN DÜŞER MİSİN BİLDİĞİMİ BİLMEYEN,BİLMEDİĞİMİ BİLEN TOPRAĞIMA SONSUZA DEK...

-Düşgezgini-